Wij verbouwen, maar zijn open op diverse locaties!

Locatie: De Kerk (Walburgiskerk), Sint Walburgisplein 1, 6811 BZ Arnhem

Living, Forgiving, Remembering

Van 4 oktober 2020 t/m 17 januari 2021 toont Museum Arnhem in de tijdelijke presentatieruimte De Kerk de tentoonstelling ‘Living, Forgiving, Remembering’. Deze expositie brengt werk bij elkaar van zeventien internationale kunstenaars van verschillende continenten, rondom verzoening, vergeving, tolerantie, herinneren en migratie. Het overbruggen van tegenstellingen op maatschappelijke, politieke, religieus en cultureel vlak komen op diverse wijze tot uiting. 

Gedurende de tentoonstellingsperiode is er ook een performance programma rondom dezelfde thema’s. In samenwerking met culturele partners in Arnhem is rondom’ Living, Forgiving, Remembering’ een uitgebreid evenementenprogramma ontwikkeld dat zal plaatsvinden in én buiten De Kerk. De tentoonstelling sluit aan bij de landelijke herdenking van ‘75 Jaar Vrijheid’. 

Daders en slachtoffers
Vergeving lijkt actueler dan ooit nu de Black Lives Matter demonstraties over de wereld razen, vragend om aandacht voor ongelijkheid, voor racisme en nodeloos geweld en dat ook nog eens in een tijd dat de wereld lam ligt door een pandemie. Maar al eerder werden we opgeschrikt door onder andere terrorisme, genocides en vluchtelingenstromen waarbij onschuldigen en kwetsbare groepen altijd de dupe lijken te zijn. Hoe verwerken we deze aanvallen van haat? Helpt het om ons te verdiepen in de ‘daders’ van geweld? Kan verzoening of vergeving daarin een rol spelen?

Kunstenaars van verschillende continenten overbruggen tegenstellingen
De tentoonstelling brengt werk bij elkaar van kunstenaars van over heel de wereld. Zo onderzocht de uit Kroatië afkomstige fotografe Lana Mesić (1987) in 2014 wat de inwoners van Rwanda hebben moeten doen na de genocide om hun leven zo ‘normaal’ mogelijk weer ‘op te pakken’. Zij zocht contact met ‘daders’ en ‘slachtoffers’ en vroeg hen het moment uit te beelden waarop het slachtoffer de dader had vergeven (een voorwaarde voor de vrijlating van daders). De fotoserie ‘Anatomy of Forgiveness’ [Anatomie van vergeving] wordt in Arnhem/NL voor het eerst in zijn totaal getoond. Daarnaast presenteert Mesić werk dat deel uitmaakt van haar ‘Yugoslavia Project’ (2020), waarin zij ons herinnert aan het feit dat 25 jaar geleden de oorlog in Joegoslavië (1991-1995) werd beëindigd.  Net als in ‘Anatomy of Forgiveness’ gebruikt Mesić persoonlijke ervaringen om grote historische verhalen te duiden.

Van de Irakese kunstenaar Hiwa K. (1975) wordt de video-installatie ‘The Bell Project’ (2007-2015) geëxposeerd. Daarin laat hij zien hoe ijzerhandelaar Nazhad in Koerdistan/ Noord-Irak tanks, bommen en raketten ontmantelt, onderdelen sorteert en smelt voor hergebruik. Hiwa K. kocht van hem de herbruikbare grondstoffen van het voormalige oorlogstuig en verwerkte ze in een kloeke kerkklok; het instrument in het westen om op te roepen tot gebed en om te waarschuwen bij onraad. Het hele proces is een omkering van de ‘traditie’ in West-Europa waar in tijden van oorlog onder andere kerkklokken werden omgesmolten ten behoeve van de productie van wapens.

Living Forgiving Remembering
The Bell Project (2007-2015) Video Hiwa K.credits Courtesy of the artist and Prometeo Gallery Ida Pisani, Milan - Lucca. 

Van de Chileense Voluspa Jarpa (1971), een van de opvallendste kunstenaars tijdens de Biënnale van Venetië in 2019, zijn twee installaties te zien. In de wandcollage ‘Yo no soy un hombre, soy un pueblo’ [‘Ik ben geen man, ik ben het volk’], (2016-2019) rijgt Jarpa afbeeldingen aan elkaar van 47 begrafenissen van politieke, religieuze en sociale leiders die om het leven zijn gebracht tijdens de repressieve dictaturen in Latijns-Amerika. Over de tekeningen hangen transparante banen waarop de namen van de slachtoffers zijn gedrukt. Ze vormen als het ware een ‘mist’ van tijd: ze ‘verzachten’ de afbeeldingen door ze deels aan het zicht te onttrekken, maar ze ontsluiten tegelijkertijd de namen van de slachtoffers. Speciaal voor de tentoonstelling maakt Voluspa Jarpa de installatie ‘Blindness Archive’ (2020), waarmee zij de aandacht vestigt op de fysieke gevolgen voor burgers van politiegeweld tijdens protestdemonstraties in Chili. Door het gebruik van rubberkogels is het aantal demonstranten dat blind is geworden door deze kogels dramatisch gestegen, een gegeven dat wordt verdonkeremaand door de overheid.

De Zuid-Afrikaanse kunstenaar Lungiswa Gqunta (1990) vestigt in haar werk de aandacht op de grote sociale ongelijkheid in Zuid-Afrika. Zij gebruikt vaak herkenbare, alledaagse huishoudelijke objecten, zoals in QWITHA (2018).  De haren van schrobborstels zijn in deze wandinstallatie vervangen door lucifers; ze symboliseren de ‘ontvlambare’ situatie in Zuid-Afrika.

QWITHA (2018), Lungiswa Gqunta.
QWITHA (2018), Lungiswa Gqunta. 

Ook zal in De Kerk werk te zien zijn van de Armeens-Nederlandse kunstenaar Karen Sargsyan (1973). Zijn bonte en expressieve sculpturen van papier of metaal verwijzen vaak naar historische of literaire figuren. Zijn nieuwe installatie ‘Ketevan en Abel’ (2020) is geïnspireerd op de Georgische film ‘Repentance’ (1984) over hoe verschillende generaties de gevolgen ondervinden van onderdrukking en vervolging. Sargsyans theatrale enscenering representeert de verzoening tussen de twee protagonisten in de film. 

Deelnemende kunstenaars
Firas Abu Sirriyeh (1988, IL), Lungiswa Gqunta (1990, ZA), Voluspa Jarpa (1971, CL), Lana Mesić (1987, HR), Hiwa K.(1975, IQ), Guy Königstein (1982, IL), Dinh Q Lê (1968, VN/US) , Grace Ndiritu (1982, KE/UK), Saad Qureshi (1986, UK), Karen Sargsyan (1973, AM/NL), Buhlebezwe Siwani (1987, ZA), Akram Zaatari (1966, LB).

Performances 
Erik Hagoort (1962, NL), Monali Meher (1969, IN, woont en werkt in Gent), Christian Nyampeta (1981, RW, woont en werkt in NY), Farida Nabibaks (1965, SR), Ruben Montini (1986, IT).

www.museumarnhem.nl gebruikt cookies. Klik hier voor meer informatie.